Oosthof

In de vroege middeleeuwen (9e-10e eeuw)  versterkten de bewoners het terrein tot een vluchtburcht voor zichzelf en hun vee. Ze sloten een ovaalvormige grachtenstelsel aan op de St.-Maartensbeek en wierpen een wal van een 20m breed op. De ovaalvorm bleef tien eeuwen zichtbaar in het landschap tot aan de bebouwing na de Tweede Wereldoorlog.


Op het einde van de 13e eeuw  plantte de heer van Koekelare in de vluchtburcht een omgrachte hoeve met een opperhof en twee neerhoven in. Dit hof ten oosten van de kerk kreeg de naam Oosthof.
Het opperhof bleef een strategische plaats en was enkel via een brug bereikbaar. Op de neerhoven stonden de schuren en stallen.


In de 15e eeuw  werd er op een neerhof een uitgestrekte boomgaard aangeplant. De overvloedige vondst aan dierenbeenderen in de voormalige opperhofgracht maakt aannemelijk dat de bedrijfsklemtoon naar veehouderij verschoof.
De vondsten van glas, majolica en ander luxevaatwerk, een houten kegelbal wijzen samen met de verschuiving in de uitbating op een residentieel en rijk karakter van het opperhof.
In het begin van de 16e eeuw spreken de bronnen echter "vervallen plaats vanden casteele ende opperhove mette singhelen en walgracht".


Pas in 1883-1885  verrees weer bebouwing op het Oosthof. Eugeen Piers de Raveschoot kocht het domein van de hertog van Arenberg. Hij liet er een lusthof met stallen en serres oprichten. Dit verdween in 1948-1949.


In 2000 huldigde de gemeente Koekelare een tuingebied met een gereconstrueerde motte van het opperhof in. Daaromheen verrezen residentiële woningen.

Bij de ingang vanuit de Prinses van Iseghemdreef werd een plaket  voorzien met schetsen van tekenaar M. Van Maanen. Deze maken een stukje geschiedenis van Koekelare zichtbaar voor de wandelaars en de bezoekers van deze gemeentetuin.

Lange Max Museum

In het kader van de herdenking 100 jaar Groote Oorlog sloten Lange Max vzw en Spaenhiers vzw een overeenkomst voor een langdurige samenwerking. De verenigingen bouwen samen aan een cultuur-toeristisch project op de site Lange Max.

Het Lange Max Museum is voor de Wereld Oorlog I-toerist een niet te missen plaats aan de Duitse zijde van het westelijk front. Een boerenerf vormt er het centraal punt van de cultuur-toeristische locatie.

Beschikt u nog over iets uit de periode 1914-1918 dat onze kennis kan verrijken, dan zouden wij een seintje van u waarderen.

Meewerken als vrijwilliger ?

Iedere donderdag zijn een groep vrijwilligers aan het werk in het HADOCK: sorteren en in het archief invoeren van documenten, boeken en tijdschriften, rouwbrieven, rouwprentjes, affiches, krantenknipsels,... Wie zijn steentje wil bijdragen door het binnenbrengen van documenten, het meehelpen sorteren of iets komen opzoeken is steeds van harte welkom!

Vele foto's en krantenknipsels kunt u reeds bekijken op Souvenhiers.

Fonds Raf Seys

Het omvangrijke, overwegend papieren archief van Raf Seys wordt op vraag van het gemeentebestuur geïnventariseerd (februari 2012- ). Nagenoeg het volledige archief vormt een apart fonds, dat in het gemeentearchief wordt ingepast. - Documenten betreffende de lokale afdeling van het Willemsfonds en de heemkundige kring Coclariensia zijn geïntegreerd in het HADOCK-archief (o.m. affiches). Ook publicaties (boeken, tijdschriften) met historische of heemkundige inslag zijn in de Hadockbibliotheek onder een aparte registratie opgenomen.- Dit archief, rijk aan documenten over diverse facetten van de Koekelaarse en de West-Vlaamse samenleving, wordt ontsloten om de historische en literaire studie ervan te bevorderen. De raadpleging kan pas na de afronding van het project.